Wat ik leerde van 5 maanden alleen reizen

Travel_Nepal
Nepal

Misschien weten jullie het, want ik refereer er af en toe naar terug in blogs, maar ik ben dus vijf maanden gaan reizen in Azië. Alleen. Want dat wilde ik. Eerst zag de boyfriend dit niet zo zitten, maar later zag hij ook in dat dit iets was wat ik nodig had. Een droom die ik waarschijnlijk niet meer zou laten uitkomen als ik het nu niet deed. Dus daar ging ik. Alleen.

Nouja, alleen is een groot woord, want je bent in principe nooit echt alleen als je daar geen zin in hebt. Backpackers in Azië pakken zich allemaal samen tot één kliekje. De sfeer is zo ontzettend vriendschappelijk en gemoedelijk… heerlijk. Maar toch kun je op elk moment zeggen: fuck it, ik ga mijn eigen plan trekken vandaag. Dat heb ik doelbewust ook vaker gedaan, gewoon om eens helemaal te doen waar IK  zin in had. Zonder rekening te houden met anderen. Daar kan dat. Thuis niet. Maar dat vind ik ook niet erg. Ik heb mijn paar maanden ultieme-me-time gehad en dat is prima zo.

Het klinkt cliché, maar na vijf maanden in een andere omgeving te zijn geweest, kom je toch terug met een portie levenservaring. Niet dat je ineens ‘het licht’ hebt gezien ofzo, nee, gewoon een beetje levenservaring. Je ziet namelijk ook hoe het eruit ziet aan de andere kant van de wereld, op plekken waar warm water luxe is en waar technologie in principe amper tot niet bestaat. Rust, dat krijg je daar wel, als je daar tenminste voor open staat. En nog meer:

Zo waardeer je je eigen huis & haard net iets meer dan voordat je ging. Je neemt het toch allemaal voor lief, een eigen bed en warme douche, ook al zeg je dat je dat niet doet. Jij doet het ook hoor. Iedereen doet het.

Travel_Thailand
Thailand

Social Media en mobiele telefoons zijn niet alles. Je hoeft niet altijd bereikbaar te zijn. Ja, de huidige maatschappij heeft dat wel een beetje ‘de standaard’ gemaakt, maar aan jou de keus om hier aan mee te doen. De facebook app heb ik dus van mijn telefoon gebonjourd en whatsapp staat op stil en deze lees en beantwoord ik pas wanneer ik daar zin in heb.

Alles is een keuze. Ja, echt alles. Moét je werken? Nee, je mág werken. Je hoeft niet. Je kunt ook niet werken, maar dan heb je ook geen geld. Denk maar eens na: op praktisch alles kun je ‘nee’ zeggen. Uiteraard hangen daar wel (soms grote) consequenties aan, maar toch, je kunt nee zeggen. Dit is best bevrijdend om te bedenken, ook al zul je het in praktijk niet zo heel veel toepassen.

Travel_laos
Laos

Voortbordurend op het vorige puntje: we leggen teveel druk op onszelf. Fulltime baan, huishouden, vrienden & familie, elke avond een voedzame maaltijd op tafel, sporten… We hebben het 10 keer drukker dan vroeger, maar er zitten nog steeds evenveel uren in een dag en evenveel dagen in een week. Hoe doen we dat? Goede vraag. Af en toe schiet er wel eens iets bij in. Is dat erg? Nee. Maakt het écht zoveel uit als de was een dagje langer blijft liggen? Maakt het echt zoveel uit als je een keer twee dagen achter elkaar pizza of friet naar binnen schuift? Nee. Af en toe kan dat best.

Doe wat je leuk vindt. Nadat ik terug kwam van Azie, mocht ik weer terug komen werken bij hetzelfde bedrijf, en ik heb het er super naar mijn zin. Ik vind het leuk om met SEO en internet bezig te zijn. En schrijven. Maar ik kwam er ook achter dat ik méér wilde doen met schrijven. Vooral schrijven over onderwerpen die IK leuk vind. Snowboarden, wielrennen en zulke dingen. Vandaar dat ik Fit-it-up startte. Mijn persoonlijk projectje, gewoon naast mijn werk. Op dit moment nog op een redelijk laag pitje, maar ik hoop dit ooit uit te bouwen tot een parttime baan. Zou leuk zijn. Maar tot die tijd gewoon voor de lol, omdat het me gelukkig maakt.

En dat is eigenlijk ook meteen de meest wijze les:

Do what makes you happy.

Cliché, ik weet het, maar het is wel waar.

Travel_Cambodia
Cambodja

Add a Comment