Mijn eerste officiële 10K!

10K

Ik heb mijn eerste 10K gelopen! Oké, dat mag nog eens in de herhaling: IK HEB MIJN EERSTE 10K GELOPEN! Was niet helemaal de bedoeling, maar soms dan moet je de teugels laten vieren en de regels overboord gooien. Hoe dit ongeveer is gegaan, vertel ik jullie hier (graag) :)

We gaan even terug naar vorige week, naar mijn laatste fysio sessie. Ik was er heilig van overtuigd dat mijn pijnlijke ribben vanuit mijn rug kwamen. Mr. Fysio overigens ook, want nadat hij mijn rug laatst losmaakte, liep ik de dag erna een ontzettend fijne run. Totaal geen “spanning” rondom mijn middenrif. Happy me! Langzaamaan kwam de pijnlijke rib echter weer opzetten, dus afgelopen donderdag besloot mr Fysio dat hij toch nog een keertje mijn rug onder handen zou nemen. Diezelfde middag wandelde (niet eens hardlopen) ik door het dorp en toen kwam de zeurende pijn aan mijn rib opzetten.

#(@!!&.

Oké, en nu?

Iéts moet het triggeren, maar wát dan.

In Luxemburg liep ik vervolgens een langzame en vrij relaxte run, waarbij ik mijn rib weer helemaal niet voelde. Toen was ik het beu. Ik kwam dinsdag terug van het werk en ik besloot nog vóór de verwachte hoosbuien te gaan hardlopen. Evy ontsloeg ik die dag, on the spot. Geen Running-met-Evy en dus geen allee, ge zijt goe bezig, ik ben fier op u, maar gewoon running met een fijne progressive house mix. Ik besloot maar eens te gaan kijken hoever ik zou komen. Dat bleek verder dan gedacht.

In het begin speelde de rib (uiteraard) weer op, maar ik besloot door te lopen op een lager tempo dan normaal. Uiteindelijk verdween de pijn nagenoeg helemaal, en besloot ik mijn rondje alsmaar uit te breiden met wat extra lusjes. Resultaat: toen ik eenmaal zag dat ik de 8,5 km had aangetikt, heb ik die laatste anderhalve kilometer er ook nog aangeplakt. Een echte, heuse, officiële 10K. Yes. Ook het tempo werd op het einde langzaam beter: ik begon met een pace van 6:03 en eindigde mijn run een halve minuut per km sneller (5:26). Niet slecht, dacht ik zo.

10k_nike+

Nu, één dag later, zijn mijn benen in prima staat. Ik had verwacht meer last te hebben. Misschien wat zware benen of wat pijntjes hier en daar, maar daar is momenteel nog niets van te ontdekken. Ik denk dus dat ik wat vaker 10k runs in mijn trainingen ga opnemen. En Evy hoeft niet meer terug te komen. Ik ga wat meer lopen op gevoel: voelt het goed, dan een extra lusje, voelt het slecht, dan korten we in. Ik zie wel waar het schip strandt…

Add a Comment