Snowboarden Sölden: part 2

solden snowboarden

Ik typ dit terwijl ik weer gewoon thuis ben. Maar ik mis de sneeuw en de pistes nu al. Nu al ja. Ik ben och arm net weer drie dagen op Nederlandse bodem en deze travelholic wil weer naar de sneeuw (of op reis in general). Ik zou me er bijna voor schamen. Maar dat even terzijde. Ik wil jullie nog even verblijden met deel 2 van de wintersport.

Sölden snowboarden

De dag begint! We zijn net uit de skikelder (die trap) omhoog gelopen met onze volledige uitrusting om de 3 minuten durende wandeling naar de lift te maken. Toch wel fijn om zo dicht bij de lift te overnachten, want zo’n krappe skibus in de ochtend is ook niet alles.

Sölden snowboarden

Ook in het tweede deel van de vakantie kunnen we weer genieten van een strakblauwe hemel en een lekker zonnetje. Beneden in het dal is dan ook geen vlokje sneeuw te bekennen. Helaas heeft dat wel tot gevolg dat de pistes er iets minder florissant bij liggen. Op zich niet dramatisch, maar op sommige plekken is het echt een grote ijsplaat. Toch ben ik nog steeds verbaasd over het feit dat ze het grootste gedeelte van de pistes zo goed kunnen houden, zelfs met deze relatief hoge temperaturen.

Sölden snowboarden

Dat zonnetje heeft uiteraard ook zijn (grote) voordelen. Waar je normaal gesproken binnen moet gaan zitten omdat anders je klauwen eraf vriezen, kun je nu lekker buiten genieten van een frisse schiwasser en een lekkere pasta / kaiserschmarrn / Tiroler gröstl of ander lekker gerecht. De GoPro maakt ondertussen een timelapse die hopelijk gaat terugkomen in het Sölden filmpje. Heb nog niet gekeken of ik genoeg footage heb gemaakt, maar ik denk dat ik wel iets moois van kan breien :)

Sölden snowboarden

Uiteraard betekent die volle zon wel dat er flink gesmeerd moet worden. Mijn huid wordt daar normaal gesproken niet zo blij van (qua onzuiverheden), maar het is belangrijk dus ik doe het toch. Met factor 50 op mijn smoel kan ik er weer tegenaan!

Sölden snowboarden

Gedurende de dag schijnt het zonnetje heerlijk en maken we flink wat afdalingen. Op de langste dag tikken we iets meer dan 70 kilometer aan (incl. liften). Volgens mij komt dat neer op iets meer dan 50 kilometer zonder liften. Niet verkeerd, al zeg ik het zelf. We hoeven dan ook nergens te wachten bij de liften. Love it!

Overigens kom ik gedurende de hele week slechts drie keer een skiklasje tegen. Toch vind ik het altijd nog een leuk beeld: een rijtje van die kleine skiërs die in een rijtje van de berg af sjeezen. En dat de voorste dan stopt, en dat de hele rij er dan heel langzaam als een soort mini kettingbotsinkje er achterop botst. Zo grappig.

Sölden snowboarden

De hele week lig ik al te fangirlen over het ICE Q gebouw. Filmliefhebbers zullen het gebouw herkennen uit de laatste James Bond film, Spectre. I love James Bond (voornamelijk die met Pierce Brosnan en Daniel Craig als 007), dus ik zat al de hele week met smart te wachten tot ze de naastliggende pistes zouden openen. Door het gebrek aan sneeuw gebeurde dit niet en daardoor moesten we onze snowboards bij het Mittelstation laten als we naar boven zouden willen. Uiteraard deden we dit. Helloooo, nu ik in Sölden ben, moet ik dat gebouw natuurlijk even in het echie zien.

Sölden snowboarden

Boven op de ICE Q maakte ik dit panorama shot. Bergen zijn echt schitterend. Het ultieme gevoel van vrijheid. Heerlijk.

Sölden snowboarden

Kijk mij glunderen :D

Sölden snowboarden

Op de laatste dag voelt vriendlief zich niet zo lekker, dus hij besluit om het snowboarden te skippen. Ik ga nog een halve dag in mijn eentje de piste op, maar rond het middaguur houd ik het ook voor gezien. Samen gaan we lunchen (in een super nice restaurant: Gusto. Aanrader!). Ik ga voor de steak tartaar en vriendlief gaat voor de pizza quattro stagioni. Halverwege wisselen we van bord zodat we allebei van alles wat kunnen eten. Later die middag komen we nog een Intersport tegen waar ik deze Oakley goggles tegenkom. LOVE them, maar wát een bedrag voor een skibril.

Sölden snowboarden

Uiteraard komt aan al dit moois ook een eind. Op vrijdagochtend staat onze taxi klaar om ons naar het vliegveld te brengen. Transavia brengt ons weer veilig terug naar Eindhoven. Huilie. Zo’n vakantie duurt toch altijd anderhalf jaar te kort, als je het mij vraagt ;).

Doei Oostenrijk. Ik mis je nu al.

Add a Comment