Hoe ik mijn sportmotivatie terug droomde

Sportmotivatie

Mijn sportmotivatie is al een paar weken soort van laag. Zeg maar gerust afwezig. Van blessure naar blessure sporten is gewoon niet leuk en het afzeggen van mijn halve marathon was de spreekwoordelijke rotte kers op de taart. Tussentijds heb ik een Kennedymars (uit!)gelopen, en dat was meteen mijn excuus om niet te hoeven sporten. Oké, het was ook echt een aanslag op mijn lichaam, vooral mijn knieën en heupen, maar ik had gisteren best een klein rondje kunnen hardlopen. Maar ik deed het niet. Geen zin in.

Vannacht droomde ik twee verschillende dromen met dezelfde boodschap. Ik onthou (flarden van) mijn dromen altijd, dus vandaag krijg je een uniek kijkje in de rare dromenwereld van Carlijn. Hoe raar ze ook waren, ze doen mijn sportmotivatie in ieder geval goed!

Hardlopen met loszittende schoenen

Ik stond ergens midden op een soort veld naast een stadje. De zon scheen. Ik was overigens niet van plan om te gaan hardlopen, maar er kwamen verschillende hardlopers langs van twee verschillende wedstrijden. Ik weet niet meer wie bij me was, maar diegene zei tegen me dat ik ook maar moest meelopen. Ik had niet de goede schoenen aan, maar ik begon te lopen en het ging heel erg goed! Behalve dat mijn schoenen constant SUPERlos zaten. Mijn veters waren de boosdoeners. Ik blééf mijn veters maar opnieuw strikken en na 10 stappen was het weer raak. Uiteindelijk ging ik midden in de wedstijd een sportwinkel binnen om nieuwe veters (anti-slip variant van €18,-) te kopen. Maar de verkoopster was ULTRA langzaam en liet me allerlei vragenlijsten invullen en deed er een eeuwigheid over om één schoen te voorzien van de nieuwe anti-slip veters. Ik ben de winkel nooit meer uitgekomen. Toen werd ik wakker.

Een volledig onvoorbereide mini triathlon

Ik zat al in het water van het donkere zwembad. Het zag eruit als een soort kanaal en er lagen kranten op de bodem, maar volgens mij was het toch gewoon een heel donker binnenzwembad. Ik moest beginnen met een aantal baantjes inzwemmen. Ik was supersnel! Toen ik uit het water kwam, ging ik rustig aan de kant zitten. Even uitpuffen. Ik vroeg uiteindelijk aan iemand van de organisatie wanneer de triathlon écht ging beginnen. Bleek dat ie al aan de gang was. Ik moest dus snel richting het volgende onderdeel! Ik had echter geen hardloop outfit bij me, geen hardloopschoenen, geen fiets outfit, en volgens mij ook geen fiets. Uiteindelijk vond ik ergens in een random koffer toch een hardloopoutfit, en toen moest ik op zoek naar de wc’s zodat ik me kon gaan omkleden. Intussen was volgens mij IEDEREEN al klaar met z’n triathlon. Pffff…

Welkom terug sportmotivatie: beginnen met voorbereiden!

Wat de boodschap uit de volgende twee dromen was, naar mijn mening? VOORBEREIDEN! Ik heb natuurlijk een sprint triathlon staan in juni, en het wordt ondertussen wel eens tijd dat ik weer wat ga doen. Op zwemgebied is er nog behoorlijk wat tijd te winnen, ik heb nog geen tri-suit en die 5km hardlopen moet sneller kunnen. Over het fietsen maak ik me niet zo’n zorgen, dat komt wel in orde.

De sportmotivatie is in ieder geval weer terug. Ik ben as we speak een realistisch sportschema aan het maken waar ik me aan ga houden, want ik wil absoluut niet als een slecht voorbereide noob aan de start staan. Ik heb niet de illusie dat ik überhaupt kans maak om hoog in het eindklassement te eindigen, maar ik wil na afloop wel het gevoel hebben dat ik voor mezelf een goede wedstrijd heb gesport. En dát wordt mijn doel.

Add a Comment