Asociale wielrenners: de oorzaak & de oplossing

asociale wielrenners

In Nederland heeft de wielrenner nogal een slechte reputatie. Overal op de weg fietsen terwijl er ook een fietspad is, voorrang nemen op punten waar ze dat niet hebben, massaal op het terras plaatsnemen en gebruik maken van het toilet zonder ook maar iets te bestellen. Eigenlijk gedragen ze zich als superieure weggebruikers, terwijl ze dat helemaal niet zijn. Want let’s face it: de groep wielrenners kan nóg zo groot zijn, tegen een auto of vrachtwagen win je het niet.

Ik heb best wel een probleem met de bovenstaande reputatie van wielrenners. Ik ben namelijk niet zo.

Ik stop bijvoorbeeld altijd voor rood licht, áltijd. Wanneer we met ons groepje de zogenaamde zaterdagochtend-koffierit maken, zijn er altijd wel een paar die dat niet doen. Meestal de renners die lid zijn van een fietsclub. Die zijn gewend om overal door rood te knallen. Super irritant. Maar ik stop netjes, samen met nog een mede-wielrenner, en dan moet de rest daarna toch op ons wachten. Op den duur stoppen ze zelf dan ook maar voor rood licht. Zo probeer ik de wielrenner eigenhandig op te voeden een beter imago te geven.

Ook kroegbazen zijn niet zo’n fan van wielrenners. Ik sprak via mijn werk met een kroegbaas die zich marketingtechnisch absoluut niet op wielrenners wilde richten. Daarna volgde een soort rant over wat een kutvolk dat eigenlijk wel niet was. Massaal op het terras plaatsnemen, vervolgens hun eigen drankjes, bananen en repen nuttigen, gebruik maken van het toilet en weg zijn ze. Ik voelde me lichtelijk beledigd, want lang niet elke fietser valt in die categorie van asociale wielrenners.

Justaride

Tijdens de meeste ritten lassen we überhaupt geen pauze in, maar als we toch ergens het terras gaan zitten, dan bestellen we áltijd iets te drinken en vaak ook nog een stuk vlaai. We noemen het niet voor niets een koffierit. Vervolgens kunnen we wel ooit vragen of we onze bidons even mogen bijvullen, maar ja, dat beetje water zullen ze niet missen lijkt me.

Ik leg de schuld overigens bij de fietsclubs. Doordat een peloton zich in het verkeer gedraagt alsof ze een friggin’ onvernietigbare tank zijn die overal zo maar doorheen mag draven, krijgen mensen (ergens wel terecht) een negatief beeld van wielrenners. Asociale wielrenners worden naar mijn mening geboren bij fietsclubs.

Ik vind daarom dat fietsclubs zich gewoon aan de verkeersregels moeten houden, en dat ze ook beboet moeten worden op het moment dat ze dit niet doen. Net als andere weggebruikers. Als fietsclubs hun teams minder asociaal “opvoeden”, dan zullen ze als individuele renners buiten de club om ook vanzelf minder asociaal worden. Ik stel voor om een soort meldsysteem te maken waar mensen asociaal gedrag van wielerclubs kunnen melden. Dat is gemakkelijk, want de naam van de club staat altijd giga-groot achter op de shirts. Bij een x aantal meldingen krijgt de wielerclub dan een boete. Deze actie in Zuid Limburg is al een mooie stap in de goede richting.

Zo kan de reputatie van wielrenners een beetje herstellen, maken we het verkeer een stukje veiliger en wellicht groeit wielrennen in Nederland dan nog een keer uit tot een soort nationale sport waar men trots op is. Want laten we eerlijk zijn: van de voetballers hoeven we het niet te hebben ;)

Add a Comment