(*) E-bikes, wat vind ik daar nou van?

wielrennen en e-bikes

Ik ben een ouderwetse fietser: gewoon de trappers rond en gáán. Wind tegen? Dan wat langzamer. Wind mee? Dan wat sneller. Ik rij niet op snelheid (als in: zo hard mogelijk) en ik vind het meestal niet zo erg om ingehaald te worden. Voor mij gelden de kilometers, en niet per se de snelheid. Totdat er een elektische fiets in het spel komt. Dan is snelheid ineens wél belangrijk.

Don’t get me wrong: ik vind het een geweldige uitvinding. Mensen die wellicht niet meer zouden kunnen fietsen, kunnen met een e-bike nog prima het fietspad op. Je wordt geholpen door een motortje en hierdoor gaat het allemaal nét wat gemakkelijker. Dat is mooi, behalve als je op je op je racefiets rondrijdt en een dergelijke elektrische fietser tegenkomt. Dat is wat minder.

Zonder enige moeite gaan hun trappers rond. Geen greintje zweet, nauwelijks een verhoogde hartslag: alsof ze verdorie berg af rijden. Dat is natuurlijk niet zo, want ik loop er achter aan te hijgen op mijn Bulls racefiets. Tong op het stuur, hartslag van rond de 180 en het zweet dat in straaltjes langs mijn voorhoofd loopt. Dat ben ik: op mijn racefiets zónder motortje. Spierkracht is mijn motor. Maar het rendement van mijn spierkracht-motor is helaas nog niet op het niveau van dat van een e-bike.

Hoewel ik iemand ben die het niet erg vindt om ingehaald te worden door één of meerdere wielrenners, kan ik het moeilijk handelen als ik een oud vrouwtje op een e-bike niet gemakkelijk voorbij kan rijden. Inmiddels zijn elektrische fietsen zodanig geaccepteerd (en populair), dat iedereen wel zal zien dat de hard-fietsende oude mevrouw een beetje elektrische hulp heeft, en ik niet. Maar toch: het knaagt.

Maar goed, uiteindelijk begrijp ik ook wel dat mensen die niet meer op een gewone fiets kunnen of willen rijden, hierdoor wel weer mogelijkheden hebben. En ik moet eerlijk zeggen: hoewel het woord ‘e-bike’ eerst een beetje “vloeken in de kerk” was, zou ik beslist overwegen om er een te kopen om bijvoorbeeld naar het werk te fietsen.

Op de racefiets móet je een wielerpakje aan en op mijn werk is geen douche aanwezig. Deze twee factoren zorgen er toch wel voor dat een goedkope e-bike wellicht toch nog een keer bij mij in de garage komt te staan. Gewoon in je werk kloffie, met je normale schoenen en een beetje trapondersteuning naar het werk. Klinkt prima toch?

Add a Comment