Mijn langste (en zwaarste) fietsrit ooit

Lus2_2Ik val meteen met de deur in huis, want ik heb 109 kilometer gefietst. 109! Voor mij een record qua afstand. En niet dat we dan 109 vlakke kilometers rijden, nee, we gaan meteen naar Zuid Limburg om daar 14 beklimmingen mee te pakken. 14! Aan het begin van het jaar zonder ook maar énige klim kilometers in de benen. Tja.

Boyfriend en ik hebben namelijk lus 2 van de Amstel Gold Race gereden. Lusje 1 vonden we te kort (75 km) en lus 3 hebben we tot nu toe al elke keer gereden als we een stukje AGR fietsten. Het werd dus lus 2 (113 km). Achteraf was lus 1 een veel betere keus geweest, want de fietsrit was toch een stukje pittiger dan we dachten.

Die ochtend willen we eigenlijk al om 8 uur in de auto zitten. Uiteindelijk wordt dit kwart over 9 omdat we toch een beetje relaxt de dag willen starten. Ik hijs me in mijn nieuwe fietspakje en we vullen onze bidons met water en isostar. Here we go!

We parkeren de auto op ons vaste (gratis) parkeerplekje, laden alles uit en fietsen zo’n anderhalve kilometer naar de start. Op het laatste moment beslissen we om toch écht lus 2 te rijden. Echt goed tijd om rustig “in te fietsen” heb je niet, want je bent nog geen halve minuut weg of je kijkt al tegen de eerste muur aan: de Cauberg. Tijdens het berg op fietsen schiet mijn hartslag als een malle omhoog: ik was vergeten hoe pijnlijk berg op fietsen ook al weer was, but I remember now!

Het is overigens wel een schitterende omgeving waar lus 2 doorheen loopt. Het uitzicht op de heuvels geeft je helemaal een vakantiegevoel. Maar het is ook zwaar: echt veel vlakke kilometers zijn er niet. Het is óf volle bak berg op óf al knijpend in de remmen naar beneden.

Halverwege de rit stoppen we bij een leuk restaurant waar we lekker op het terras een aspergesoep, een stuk vlaai (ik met slagroom uiteraard) en een cola/espresso wegtikken. Die energie kunnen we gebruiken, want we hebben nog een flink stuk te gaan.Lus2_1Lus2_3

Tijdens de rit bedwingen we overigens de volgende pukkels:

Cauberg – Wolfsberg – Loorberg – schweibergerweg – Camerig – Drielandenpunt – Gemmenich – Vijlenerbos – Eperheide – Gulperberg – Kruisberg – Grachtstraat/Eyserweg – St. Remigiusstraat: Huls – Vrakelberg/Kruishoeveweg .

Eigenlijk komen daar Sibbergrubbe en nogmaals de Cauberg nog achteraan, maar die hebben we geskipt. Op het einde wilden mijn benen namelijk écht niet meer. Tijdens de laatste klim (Vrakelberg/Kruishoeveweg) lopen mijn benen al vol terwijl het stijgingspercentage pas nét is opgelopen. Ik ben alles netjes zonder af te stappen opgefietst, maar ik ben bang dat ik Sibbergrubbe en nogmaals de Cauberg niet meer op kom zonder een voet aan de grond te zetten. Vriendlief stelt voor om de laatste twee beklimmingen daarom te skippen en rechtstreeks terug naar Valkenburg te rijden. Ik neem zijn voorstel dankbaar aan.

Uiteindelijk hebben we dus 109 kilometer gereden. Mijn vorige record qua afstand stond op 100 km: de Eddy Merckx Classic. Maar die bevat nagenoeg geen klim kilometers.

Volgende keer pakken we waarschijnlijk lus 1 omdat a) deze korter is en minder beklimmingen bevat en b) we deze nog niet hebben gereden. Lus 2 doen we ook vast nog wel een keertje, maar dan wel op een moment dat we allebei wat meer getraind zijn ;)

Add a Comment