Wielrennen: Flèche de Wallonie

Fleche1

Hij zit er op: mijn eerste officiële wielertocht van het seizoen. We hebben namelijk Flèche de Wallonie gereden, in Spa (België). Na een klote start heb ik daarna ontzettend genoten van de rit, dus dat is mooi. Het ging ongeveer als volgt:

Vrijdagavond

“Ik heb geen zin, kun je niet iemand anders meenemen? Vraag Ruud anders?”
“Niet zeuren, morgen vind je het vast en zeker leuk”
“Ja maar ik heb geen zihhiiiiin”

Ik vraag me die avond echt af of we moeten gaan. Ik heb totaal geen zin. Geen in om vroeg op te staan  (om 06:00u gaat de wekker, op een friggin‘ zaterdag!), geen zin in het weer (koud en potentieel regenachtig) en geen zin om heuvels op te fietsen… Gewoon geen zin dus. Ik sta op het punt om alles af te zeggen, maar besluit op het laatste moment om het maar af te wachten. We kijken morgen wel.

Zaterdagochtend

06:00u: wekker. Bah wat vroeg. We blijven nog een kwartiertje liggen waardoor de hele planning al in de soep loopt. Gelukkig heb ik de avond van te voren pannenkoekenbeslag gemaakt, dus we ontbijten met lekkere pancakes. Daarna zo snel mogelijk de auto in en gáán. Het is gelukkig maar een 1 uur en één kwartiertje rijden, dus dat is een meevaller.

09:00u: We hebben onze startnummers opgehaald en opgespeld, en we vertrekken. Het is frisjes, het ziet eruit alsof de regen elk moment uit de hemel komt storten en ik ben moe. Geen top combinatie. Tel daar bij op dat de eerste klim zich binnen 200 meter al aandient, en je kunt je een voorstelling maken hoe ik me voel.

10:00u: Finally, ik heb een fijn tempo gevonden om te rijden! Ook berg op gaat het helemaal prima, en zelfs het eten op de fiets is goed te doen. En op wat druppeltjes na is er nog steeds geen regen gevallen. Driewerf hoezee! Ik begin er bijna lol in te krijgen ;)

11:30: Pauze. We stoppen bij het officiële rustpunt (op 49 km) en gaan even los bij het eten en drinken. Er liggen heerlijke stroopwafels met honing, repen, stukjes banaan, stukken sinaasappel enz. Lovely! Goed geregeld!  Tevens mogen we onze bidon bijvullen met een soort Isostar. Komt goed uit, want mijn bidon met voeding is inmiddels leeg na al die klimmetjes. Nadat we bij het rustpunt zijn weggereden, begint het te regenen. Kak. Met 50km/u berg af rijden terwijl de regen/wind tegen je aan beukt, is geen pretje. Ik zie de bui al hangen (letterlijk ;-) ),  maar gelukkig blijft het bij dit mini buitje. Geluk!

fleche2Al vrij snel na het rustpunt slaan we nietsvermoedend rechtsaf, zoals de route aangeeft, en we rijden zowat tegen een muur aan (Thier de Coo). Max. 17% stijgingspercentage. Wow. Ik zie voor me menig kerel afstappen en lopen. Ik weiger dat, ga op mijn trappers staan en klim langzaam maar zeker naar boven. Ik haal het, maar dit is by far de meest steile beklimming OOIT.

Hierna is het eigenlijk vrij easy. Alles lijkt vrij vlak wanneer je net tegen een verticale muur bent opgefietst, dus dat is een meevaller. Er komt nog één beklimming en daarna rijden we rustig terug naar de finish.

Daar leveren we onze startnummers in en krijgen in ruil daarvoor een bus voeding, een Decathlon giftcard en een reep. Zulke “cadeautjes” zijn altijd welkom. Moe maar voldaan pakken we onze spullen in en rijden we terug naar Limboland. Al met al was het toch een heerlijke rit. We gaan zeker nog een keer op eigen initiatief terug naar de Ardennen. Fantastisch fietsen daar!

Fleche3

* Foto’s via Sport.be

Add a Comment